Onenigheden

    Gisteravond vertelde iemand mij op digitale wijze, dat hij mij tamelijk emotieloos vond overkomen. Bij iedere mening, meende hij, die ik geven kon beargumenteerde en relativeerde ik er op los (áls ik al een mening gaf). Terwijl hij expres met extreme woorden dingen over me beweerde, bleef ik zo rustig en redelijk mogelijk - mijn behoefte om alles heel te houden speelde immers op. Hij bleek me echter uit mijn tent te willen lokken voor een emotionele reactie, geen beredenerende.

    Die avond (lees: nacht) hebben wij de woordenwisseling bijgelegd, maar ik ben bij mezelf te rade gegaan wat ik nu precies deed en dacht. Mijn Winning Formula in ruzies is altijd geweest om rustig te blijven, proberen te redeneren en te relativeren, maar bovenal kalm te blijven. Dit heb ik altijd gedaan in de overtuiging dat ik 'boven de ruzie' stond en met een helicopterview de daadwerkelijke feiten van interpretaties kon onderscheiden.

    Afgezien van de mate van succesvolheid daarin bleek dit deze avond niet te werken. Juist omdat ik een neutrale houding aannam, raakte mijn gesprekspartner geïrriteerd. Ergo conclusio heb ik geleerd dat ik niet boven het gesprek kan staan, evenmin tussenin mijn gesprekspartner en mezelf. Het uiteindelijke succes van mijn houding is blijkbaar niet aan mij, maar aan een onbestaand derde persoon die de overlap voorstelt van behoeften en wensen van beide personen.

Laurens
5 oktober 2005

<< Terug
Laatste Neologismen
Finansyrië
Andersoms
Ondernemingsradio
Empathéïst
Impulsaankoper

Laatste Columns
Wie schrijft, die blijft
Sterke mening over relativeren
Fijne foutjes

Laatste Gedichten
Digitaal socializen
Spreek me gerust aan
Teder
Mits ongedetermineerd, valt alle tekst op deze site onder mijn auteursrecht.