Het Besef

Het is best een tijd geleden, dat wij hier terechtkwamen,
we gingen van 62, naar een rustigere plek,
de verlossing was nabij, wat we allen deden beamen,
het was een poort naar de hemel, weg van die oude gek.

De verbouwing was een genot, ons eigen thuis creëeren,
maar 's avonds moesten we terug, op onze tenen en muisstil,
daar schoten we naar boven, in onze nachtkleren,
helaas zat mama dan beneden, zich in te houden, tegen haar wil.

De ruzies en 'conversaties', beluisterde we vanuit de gang,
met tranen in onze ogen, hoorden we hem de strijd beginnen,
we hoorden geschreeuw en gehuil, hij had haar in zijn tang,
op alle financiele vlakken zou hij ons op wraak gaan zinnen.

Het lukte hem behoorlijk, maar uiteindelijk kreeg zij de macht,
ook al ging dat immens moeilijk, ze kreeg het voor elkaar,
met zijn vieren bleven wij 1, liefde was de kracht,
die hij niet kende, zo alleen, zijn hele leven, de weduwenaar.

We bouwden ons leven weer op, en kregen steeds meer lucht,
met opgeheven hoofd, en niet vergeven in rookstanken,
voelen wij ons weer fijn, nooit meer op de vlucht,
en dat hebben wij alles, aan dit huis te danken.

Laurens
Van vóór 2003

<< Terug
Laatste Neologismen
Finansyrië
Andersoms
Ondernemingsradio
Empathéïst
Impulsaankoper

Laatste Columns
Wie schrijft, die blijft
Sterke mening over relativeren
Fijne foutjes

Laatste Gedichten
Digitaal socializen
Spreek me gerust aan
Teder
Mits ongedetermineerd, valt alle tekst op deze site onder mijn auteursrecht.