Niets ís per definitie

In het oude Egypte ontstonden de eerste door de mens vastgestelde leefregels. Later werden de Tien Geboden via de bijbel de wereld overgebracht, waarin mensen een fundament voor ethiek en moraliteit vonden. Laat in de 18e eeuw werden de Rechten van de Mens internationaal geformaliseerd en werd het universeel rechtsgeldig. Wij zijn mede door deze rechten in een samenleving van gelijkheid geboren.

Ikzelf ben met name te spreken over artikel 18: “Een ieder heeft recht op vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst.” Wij leven en handelen er in onze beschaving allemaal naar om dit recht volledig te benutten – hoe vaak hoor je immers al niet dat iemand ‘er nu eenmaal zo over denkt’? Het artikel biedt iedereen de mogelijkheid een gediversifieerde verstandhouding te hebben met je naasten en jezelf geestelijk te kunnen ontplooien.

Toch blijkt de diversiteit vaak niet wenselijk voor ons. Niet alleen columnisten hebben de behoefte hun corrigerende mening naar anderen te uiten; het lijkt of iedereen de behoefte heeft zich voortdurend te beroepen op de vrijheid van meningsuiting (art. 19). Maar waarom willen mensen hun visie anderen opdringen? Het constructieve zit niet alleen maar in het projecteren van je eigen correcte visie op anderen, maar ook in het accepteren en respecteren van een anders’ ideeën en standpunten.

Over vrijheid van gedachte en geweten gesproken … Hoe ruimdenkend en open minded vind je jezelf? Behoorlijk toch? We leven immers in een cultuur waar begrippen als ‘tolerantie’ en ‘acceptatie’ centraal staan en dat verlangt van iedereen een congruente levensinstelling. Tot waar ben jij ruimdenkend, waar ligt bij jou de grens?

Dat iedereen in z’n eigen omkaderde wereldje met ideeën leeft, lijkt me buiten kijf staan. Mensen blijven kuddedieren en zoeken gelijkgestemden op; hierdoor versterkt het gezamenlijke en individuele kader van die wereldjes. Weten mensen waar zij hun kader hebben en waardoor dat bepaald wordt. Weet jij dat van jezelf?

Wat mij intrigeert is wat er ontstaat als iets buiten de denkkaders valt van een individu of groep. Onbegrip? Interesse? Dialoog? Wrijving? Het verbaast me hoeveel mensen hypocriet anderen aanwijzen voor ‘vreemd zijn’. Als we allemaal iets geleerd zouden moeten hebben van de algemene relativiteitstheorie, dan is het wel dat alles relatief is en ieder referentiekader niet specialer is dan welk ander kader ook.

Laurens
4 februari 2007

<< Terug
Laatste Neologismen
Finansyrië
Andersoms
Ondernemingsradio
Empathéïst
Impulsaankoper

Laatste Columns
Wie schrijft, die blijft
Sterke mening over relativeren
Fijne foutjes

Laatste Gedichten
Digitaal socializen
Spreek me gerust aan
Teder
Mits ongedetermineerd, valt alle tekst op deze site onder mijn auteursrecht.