To Do or Not To Do

Op deze dinsdag heb ik een aantal dingen op mijn nog-te-doen-lijstje staan. Zo heb ik een vergadering in de middag, maar wil vooraf wel de afwas weggewerkt hebben, een vriendin van feedback op haar cv voorzien en bovendien een column schrijven. Dames en heren, ik voorzie u van columnschijf ontwijkend gedrag (COG).

Mijn wekker ging om acht uur, gezien ik me stipt negen uur moest inschrijven voor een werkgroep voor de premasterthesis. Na ontbeten te hebben zocht ik vermaak in mijn halters die ik gisteren voorzien heb van extra gewichten. Ja, de zomer komt eraan dus dat wordt dagelijks beulen met gewichten thuis en in de sportschool. Oh ja, en ik ga een leuke column schrijven.

Wanneer ik mij succesvol heb ingeschreven voor de werkgroep, douche ik mijn zweet af en kleed ik mij zomers. De mail met de cv en - zo blijkt – sollicitatiebrief open ik en voorzie mijn vriendin rijkelijk van feedback. Levenslustige leuzen vloeien uit mijn digitale pen, terwijl ik op humoristische wijze mijn mening weet te verwoorden. Die inspiratie zal ik ook voor mijn column gebruiken!

Dan open ik Word en heb mijn documentje stijltechnisch voorzien van de juiste opmaakprofielen zodat redacteur Maurice mijn column makkelijk verwerken kan voor het format van de site. De woorden laten even op zich wachten. Om in een creatieve stemming te komen, oefen ik The Circle of Life op de piano, want die wil ik graag goed leren spelen voor iemand. Die column en het nog te verzinnen onderwerp ontstaan ongetwijfeld weldra!

Gelukkig heb ik inmiddels extra tijd, want ik word gesmst dat de vergadering van vanmiddag niet doorgaat. Korte afleiding door een mevrouw van de huurcorporatie die mijn waterstand komt aflezen komt zodoende verre van ongelegen. Oh, en de afwas is inmiddels ook weggewerkt, mijn aankomende publicatietekst heeft nu immers alle ontspruittijd.

Uit de berichtjeswisseling met Robbert Jan blijkt dat hij zijn volgende column al weer af heeft en hij is pas over twee weken aan de beurt! Tijdens het vóórlezen van zijn stuk – soms heb ik tot grote blijdschap invloed op (schrijfsels van) de goede jongeman en discussiëren met hem leert mij extra over columnschrijven – bedenk ik me dat ik nu toch echt wel met mijn eigen column moet beginnen.

Ik staar naar het onbeschreven blad (dat in vergelijking met tastbaar papier opvallend veel scrollbalken, een menu-items en aanklikbare icoontjes bevat) en besluit YouTube te openen voor mijn favoriete filmpje, genaamd Nintendo A Capella. Spontaan denk ik: hey, volgens mij kan ik dat ook! Totaal enthousiast heb ik viermaal fragmenten ingezongen via mijn microfoon en de losse opnamen samengevoegd tot een vierstemmig a capella-versie van Tetris’ muziekje A, in Cis mineur. Inmiddels staat het gearchiveerd in mijn muziekbibliotheek. Had ik niet nog een column te schrijven?

Bovendien heb ik inmiddels uit jeugdsentiment een fragment van Bert en Ernie geïsoleerd en als MP3-bestand op mijn gsm opgeslagen, zodat wanneer één der mijn zussen of moeder belt, dit nostalgische geluidje weerklinkt. En nu ik toch bezig was, heb ik weer nieuwe gezichticoontjes gemaakt, zodat de nieuwe mensen in mijn telefoonlijst ook voorzien zijn van een fotootje. Ook weer een loos detail!

Deze keer geen onbegrepen diepzinnigheid mijnerzijds.
Kort door de bocht gaan is ook wel eens fijn!

Laurens
8 april 2008

<< Terug
Laatste Neologismen
Finansyrië
Andersoms
Ondernemingsradio
Empathéïst
Impulsaankoper

Laatste Columns
Wie schrijft, die blijft
Sterke mening over relativeren
Fijne foutjes

Laatste Gedichten
Digitaal socializen
Spreek me gerust aan
Teder
Mits ongedetermineerd, valt alle tekst op deze site onder mijn auteursrecht.