Columnist zijn

“Ik begrijp niet dat je nog steeds columnist bent na zoveel negatieve opmerkingen.” Hij verwijst naar reacties op mijn columns die niet alleen mijn tekst maar mij persoonlijk aanvallen. Toch kan ik het iedereen enorm aanraden om eens columnist te zijn, of een ‘ingezonden brief’ te laten publiceren. Het heeft mij mezelf leren kennen door te ervaren hoe het is om op een (digitaal) podium te staan.

Aangenaam, ik ben Laurens, heel menselijk en mede daarom een sociaal dier. Ik houd van contact maken met mensen, over onderwerpen te praten die inspiratie geven en herkenbare gevoelens te delen. Drie jaar geleden begon ik op gay.nl columns te schrijven, hopelijk op een manier die aansloot op het voorgenoemde. Al schrijvende experimenteer ik er sindsdien maandelijks op los.

De reacties die mijn columns oogsten, bleken al snel even divers als mijn schrijfstijlen: sommige mensen opperen aanvullende ideeën, anderen laten graag hun (on)waardering weten, enkelen corrigeren met goede argumenten en weer anderen schrijven graag kleinerende kritiek op de man. Sommige mensen wezen mijn columns af omdat mijn schrijfstijl hen niet aanstond, zij een vorige column slecht vonden of omdat ik eens schreef hoe anale seks me tegenstond.

Inhoudelijk meedenkende reacties vind ik vaak de leukste, maar kritiek is er vaak ook en regelmatig zonder een voor mij duidelijke aanleiding. Dat trok ik me voorheen enorm aan en ik wankelde vaak op twee gedachten: lezen de mensen mijn column zo slecht of ligt het aan mij? Het laatste leek me de meest waarschijnlijke, de massa bepaalt immers de norm en bovendien is verandering alleen mogelijk als je de oorzaken (ook) bij jezelf zoekt.

Toch kom ik daar nu grotendeels op terug.

Na drie jaar schrijf- en twee jaar trainervaring merk ik twee patronen die ontstaan bij een één persoon op veel-relatie: er bestaat geen kok die voor alle monden kan koken en reacties uit een groep dragen andere betekenis dan in een één op één-relatie.

Zoals bij columns gaan losse reacties niet altijd om een gezamenlijk opbouwende ideeënwisseling, het gaat minstens even vaak om mensen die proberen zich te laten gelden, gelijk te krijgen, het eigen hachje te redden of te laten zien hoe waardevol en onmisbaar ze zijn. Waarschijnlijk ben ik daar in groepsverband geen uitzondering op.

Ik sta op een podium en men vindt mij soms nogal arrogant schrijven en reacties zijn vast mede daarom nogal eens heftiger en minder inhoudelijk dan nodig. Natuurlijk onderschrijf ik wel de veelzeggende en bierdoodslaande oneliner: ‘We leven in een vrij land, met vrijheid van meningsuiting, ik mag doen en denken wat ik wil.’ Daarom zou mensen vertellen hoe je zou ‘behoren te’ reageren onzin zijn. Wel maak ik keuze voor mijn kant van het verhaal: ik ben selectief in welke reacties ik tot me door laat dringen.

Ik wil contact maken met mensen die willen meedenken (niet tegendenken) en die graag in gelijkwaardig dialoog treden (niet in neerbuigende discussie) om elkaars ideeën aan te vullen (niet te weerleggen).

Het woord 'reageer' onderaan deze column suggereert dat elke vorm van reactie goed is, volledig mee eens! Alleen ik voel opgewektheid wanneer ik steunende en persoonlijke reacties krijg onderaan de columns en via de gay.nl-messenger, daardoor krijg ik het gevoel dat ik kan bijdragen aan de levens van mensen, hoe minimaal dat ook mag zijn. En ach, als mensen hun persoonlijke frustraties en gal willen spuien vind ik dat prima, hoor, mijn aandacht zal het alleen niet krijgen.

Laurens
22 september 2009

<< Terug
Laatste Neologismen
Finansyrië
Andersoms
Ondernemingsradio
Empathéïst
Impulsaankoper

Laatste Columns
Wie schrijft, die blijft
Sterke mening over relativeren
Fijne foutjes

Laatste Gedichten
Digitaal socializen
Spreek me gerust aan
Teder
Mits ongedetermineerd, valt alle tekst op deze site onder mijn auteursrecht.